Wat een bizarre tijd…

Terwijl sommigen zich verkouden of grieperig voelen, vechten anderen voor hun leven óf voor de levens van anderen. En is het gros van de mensen, (nog) zonder lichamelijke klachten, in een heel nieuwe werkelijkheid terecht gekomen. 

En terwijl ik me aan het bezinnen ben op hoe ik mijn werk en mijn (ons) leven de komende weken zal gaan invullen, is het stil op straat. Onderweg naar het bos zie ik in de in buurt kinderen joggen, hier en daar een ouder die met zijn kind op straat speelt. Gelukkig schijnt de zon.

In het bos vragen we ons af of onze honden eigenlijk wel contact met elkaar mogen maken. Ik zie vooral nog veel nuchtere mensen om me heen, maar ik hoor ook dat corona al dichtbij komt. Dus voorzichtigheid is geboden. Risico’s nemen doen we nu even niet.

Ook vraag ik me af waar dit virus en de situatie, waar we met zijn allen in beland zijn, goed voor is. Welke invloed heeft dit op de bestaande structuren, op de maatschappij, op de natuur…? De komende weken thuis, voornamelijk met z’n vieren binnen, geen fysiek contact met anderen, afstand van familie en vrienden. Kunnen we de dagen zo  invullen, dat ze leuk, nuttig en misschien zelfs wel erg leerzaam zullen zijn? En kunnen we straks terug kijken op een periode die ook veel heeft bijgedragen, aan ontspanning, persoonlijk geluk en nieuwe keuzes, op klein en groot niveau?

Even helemaal uit de oude, soms gekmakende structuren. Rennend van de ene naar de andere situatie. Waardoor je vaak te weinig aandacht voor jezelf en elkaar hebt. En er aan het eind van elke dag, een ‘morgen wéér een dag’ klinkt. Ik voel dit direct. Ik hoef (mag) even niet zoveel, mijn schouders zakken automatisch.

Met twee pubers in huis, is het leuk en verrassend om te ontdekken welke ideeën er allemaal ontstaan, om de tijd goed door te komen. We maken een schema en een lijst met dingen die we willen gaan doen. (Dingen waar we normaal niet aan toekomen.) Maar ik besef me ook dat dat over een paar weken wellicht heel anders kan zijn of voelen en dat niet iedereen in deze situatie verkeert. Bijvoorbeeld wanneer je alleen bent en er tijdelijk niemand op bezoek komt, of wanneer het niet zo prettig verloopt, onderling.   

Ik probeer mijn werkzaamheden nu zoveel mogelijk online (via beeldbellen) voort te zetten, voor degene die dat willen. Mocht ik met je mee kunnen denken in hoe om te gaan met deze tijd, met elkaar of wil je deze tijd gebruiken om jezelf of je relatie eens wat extra aandacht te geven, neem dan contact op, dan kijken we samen wat er mogelijk is.

Hoe dan ook, ik wens je veel sterkte toe in deze tijd. Blijf gezond en zorg goed voor elkaar!!